მოკლედ სულ ცოტა დრო რჩება ბათუმის ჯაზფესტივლამდე და მეც მოუთმენლად ველოდები ამ 4 დუვიწყარ დღეს! ზღვა, სანაპირო, ჯაზი, ლეგენდარული და ჰაიკლასის ჯაზმენები და მე! არვიცი რა დავარქვა ამ მომენტს, ალბათ ერთ-ერთ ყველაზე მაგარი 4 დღე რომელიც დაიწყება სულ რაღაც 8 დღეში! საოცარ ეიფორიაში ვარ… მინდა გავუზიარო ყველას და ჩემი თვალით დავანახო თუ რა იქნება ბათუმში 4 დღე ზედიზედ!
გთავაზობთ პირველ წერილს, რომელიც მიიღო იმეილზე ქეთიმ, მისი ავტორი ანონიმურად რჩება ჩემთვისაც ! ვფიქრობ ეს პასუხი ამ ადამიანს და მზგავს სიტუაციაში მყოფ თითქმის ყველა ადამიანს გამოადგება. როგორც ქეთიმ მითხრა საქართველოში ჯერ კიდევ რთულადაა საქმე ფსიქოლოგთან კონსულტაციაზე მისვლის ამბავში, ბევრს ეთაკილებაო, ბევრს ეშინი და ისეთებიც არიან რომ არ ჯერათო.
ამასწინად დამთაგეს ამ პოსტზე და ახლა როგორც გავარკვიე მეც უნდა დავწერო 5 რამ რაც მიყვარს. მაშ ასე დავიწყებ:
1. უკვე ექვსი წელია რაც მიყვარს ჯაზი და ვუსმენ თითქმის ყოველდღე 
ეს ის მუსიკაა, რომელსაც ნებისმიერ განწყობაზე მოვუსმენ. პირველად ჯაზს რომ მოვუსმინე, ისეთი ემოციების ქვეშ მოვექეცი, რომ გადავწყვიტე რადიოში დამეწყო მუშაობა, (15 წლის ასაკში) მინდოდა ხშირად მომესმინა ამ მუსიკისთვის, მერე აღმოვაჩინე უამრავი ჯაზ შემსრულებელი და ასე ნელა-ნელა გავეცანი ჯაზს ჯაზის სიყვარულმა გამაკეთებინა ეს საიტიც LiveinJazz.Ge რომელიც მემგონი ნელა-ნელა იმკვიდრებს თავის სახელს ნეტ სივრცეში, რაც ძალიან მახარებს:)
როდესაც ხვდები რომ შენს გარშემო უარყოფითი აურა ტრიალებს, როცა არ გყავს ისეთი ახლობელი ადამიანი ვისაც გაუზიარებ შენი გულის ნადებს ან გყავდა და მიგატოვა! არ გყავს ადამიანი ვისაც ეყვარები და გეყვარება და უბრალოდ დასდევ ოცნების მამაკაცებს (ქალებს), რომლებსაც შენთვის არ ცხელათ… დიდიხანია არ გქონია სექსი და განიცდი, რაც აისახება შენს ხასიათებზე.
მოკლედ დავბრუნდით და ვგონებ ძალიან მაგარი დრო ვატარეთ, ნუ მე პირადათ ძალიან კმაყოფილი ვარ და იმედია ყველა:) ძალიან საიამუვნო და შემეცნებითი გასვლა იყო, სასწაულ ბუნებაში ამოვყავით თავი, ვნახეთ ვაჟას სახლი და გადავიღეთ უამრავი ფოტო, ვიჭუკჭუკეთ და ა.შ. ვისაუბრეთ სამომავლო გეგმებზე და შევიმუშავეთ გეგმაც, თუ როგორ ჩაივლის შემდეგი ექსკურსია:) დიდი მადლობა თქვენ რომ იყავით ჩემთან ერთად… გენაცვალეთ ყველას! ორ კვირაში კიდევ გავიმეორებთ, უკვე რიგით მესამე ექსკურსიას. გთავაზოპთ პატარა ფოტორეპორტაჟს, იმიტომ რომ წერის თავი ახლა არ მაქვს და თან მინდა არ გავაციო ეს ამბავი 
ხომ ვამბობდი იმდენიხანია არ დამიწერია პოსტითქო რომ ახლა ერთიანდ მივაყარე. ხოდა გადავწყვიტე კიდევე ერთ საინტერესო თემას შევეხო, რომელიც დააინტერესებს თითოეულ მკითხველს. ეს გახლავთ სახის ნაკვთების მიხედვით ადამიანის ამოცნობა, რომელიც ერთ ადამიანს მეორე ადამიანის გაცნობაში ძალიან დაეხმარება ანუ გარკვეული წარმოდგენა შეგვიძლია შევიქმნათ მეორე ადამიანის სახის ნაკვთების მოყვანილობის და ა.შ. მეშვეობით. მაშ ასე გადავალ პირდაპირ თითოეულ ნაკვთზე:)
ესეიგი რამდენიხანი პოსტი არ დამიწერია…. ძალიან, ძალიან დიდიხანია მაგრამ, ახლა შევუდექი წერას და ვერაფერი გამაჩერებს, ვერც წვიმა, ვერც ქარი და ვერც მიწისძვრა ახლა მინდა დავწერო თემაზე, რომელიც ამ ერთი თვის მანძილზე ჩემს ყოველდღიურ განრიგში აქტუალური იყო. ეს ბოლო ერთი თვეა თითქმის ყოველდღე ვხვდებით ბლოგერები, გავურბივართ ქალაქის სიცხეს და აურზაურს, ხანაც უბრალოდ ვზივართ სადემე გარე კაფეში და ვსვამთ ლუდს, თუმცა ამ შეხვედრებიდან ყველაზე დასამახსოვრებელი ალბათ ბლოგერების პირველი ექსკურსია იყო, რომელიც მანგლისში მოეწყო.
გთავაზობთ ძალიან სახალისო და საინტერესო ამბებს, რომელიც შევაგროვე სხვადასხვა საინტერესო საიტებიდან, ვთარგმნე და გთავაზობთ ასე რომ მოემზადეთ და გავხალისდეთ, თანაც საინტერესო ინფორმაციაც მოვიპოვოთ იმედია ცოტა მაინც გაგამხიარულებთ, ხოდა მერე კომენტარებიც დატოვეთ მოგეწონათ თუ არა
ნიკოს პატარაობა და პირველი სპექტაკლი სტუდენტობის პერიოდში
ადამიანი მიდის, მისი შემოქმედება კი რჩება… ნიკო გომელაური წავიდა, მაგრამ მისი შემოქმედება უკვდავია, უკვდავია მისი პოეზია, მის მიერ, თეატრის სცენაზე ნათამაშები როლები. ნიკო იყო ნიჭიერი ადამიანი, რომელიც დაიბადა 1970 წლის 12 ივლის და გარდაიცვალა 2010 წლის 13 აპრილს. ამ დროის მანძილზე მან შექმნა ლეგენდა, შექმნა ისტორია რომელსაც ჰქვია “ნიკო გომელაურის გზა”, გზა პოეზიისკენ, გზა თეატრისკენ და ზოგადად ნიჭიერებისკენ, რომელიც სამწუხაროდ ძალიან მოულოდნელად და უდროოდ დასრულდა.
მოკლედ რაღა დაგიმალოთ და ახლა მივხვდი რამდენად სახალისოა თურმე ჟურნალების კითხვა ნუ რათქმაუნდა ყველა რუბრიკაზე არ ვამბობ, თუმცა სათაურები ძირითადათ იმის მაგივრად რომ ინტრიგანარევი იყოს, სახალისო უფროა ხოლმე მოკლედ ამაში თავად დარწმუნდებით, თუ წაიკითხავთ ჩემს რიგით მესამეს რუბრიკას “ამონარიდები ჟურნალ – გაზეთებიდან (LOL) №3″
Loading ...
ბოლო კომენტარები